Facebook og
http://kongla-ulsteinvik.blogspot.com/ er noko av grunnen til at eg no sit og skriv mitt første blogginnlegg, men eigentleg byrjar det jo lenge før det. Ein kan gå så langt tilbake i tid som ein vil eller som ein synest passar, og no passar det kanskje å seie at eg alltid har likt å skrive, og såleis er kanskje det den viktigaste grunnen til at eg gjer det eg gjer no. Det som gjer at eg kan gjere det eg gjer no, er at eg er lærar. Når ein er lærar, sit ein mykje stille og rettar. Mange dagar og helgar går med til dette. Når ein i tillegg skal førebu seg til undervisninga, følge opp elevar både seint og tidleg og når ein har familie, hus og heim, seier det seg sjølv at det blir lite tid til trening eller fysisk aktivitet. I alle fall er det slik for meg. Kombinasjonen av mykje stillesitijng, lite aktivitet + svake rygg-gener frå farssida, gjorde at eg vart sjukmeld den 25. januar med isjialgi som foreløpig - og etterkvart bekrefta - diagnose. Eller prolaps, for å vere meir nøyaktig, trur eg... Det er pappa som er "dokter", ikkje eg.
Når ein har fått eit "breidbasa" prolaps i ryggen, må ein ligge, og det har eg gjort. Eg har vore så mykje på FB som eg aldri har vore før, eg har styrt masse med husbygging, eg har funne ut at banken vi har fått lån i ikkje er nokon særleg god bank og at Utdanningsforbundet mest sannsynleg har dei rimelegaste forsikringane - noko skal ein jo ha igjen for alt slitet sitt, dersom ein FÅR forsikring, då... Dersom ein har vore sjukmeld nokre gonger eller på sjukehus, så er det nesten så ein kan bli sjukmeld berre av å skulle fylle inn søknaden om forsikring. Dei skal vite ALT, 10 år tilbake i tid! Eg HATAR spørjeskjema og søknadsskjema!
Well, innlegget heitte "the reason why", og no har eg fortalt grunnen til at også eg kastar meg uti bloggskrivinga. Er vel ikkje så truleg at nokon vil lese dette her, men det er ikkje så farleg. Eg har mange års erfaring med skriving utan nokon annan mottakar enn meg sjølv, og eg har i alle fall hatt stor glede av skriveriet mitt. Forskjellen no er at det faktisk er meininga at andre skal lese det eg skriv, så det må eg kanskje tenkje litt på. Det gjer eg no. Derfor skal eg avslutte dette første innlegget med å forklare lenka (trur det heiter lenke på nynorsk) eg byrja med. Jau, ein dag eg var på Facebook, kom eg over denne bloggen. Den er skriven av ein kjenning (er litt usikker på om eg kan kalle henne venninne) av meg, Aina Pauline Torvik. Ho er ei nydeleg jente med svært god estetisk sans. Eg har også sans for det vakre, så eg synest det var kjekt å sjå på alle dei fine bileta og tinga ho skriv om/viser på bloggen sin. Så, Aina, eg vart rett og slett inspirert av deg!
Eg har kalla bloggen min "Tynne og tjukke tankar om ting". Må eg forklare det?
For at ikkje dette BERRE skal bli tekst - det er jo kjedeleg - må eg nesten ta med eit bilete. Sidan denne bloggen vart unnfanga og fødd pga. jobben min, er det vel ikkje noko som høver betre enn eit bilete av meg utanfor Gjerdrum ungdomsskule?! Go GUS - og god betring til meg! God natt, kjære lesarar!
